.jpg)
صَلی اللّه علیک یا مظلوم یا اباعبدالله
دوباره انگار وقتشه، چند روزی بود بی اختیار مثل اون سال زیر لب زمزمه میکردم:
کربلا برای دیدنت چشم انتظارم، همه لحظه لحظه هامو میشمارم....تا بالاخره نیم
نگاهی کردند.انگار دوباره قراره برم پابوسیشون،برم تا بازهم وفاداریمو بهشون ثابت کنم.
برم اونجا بهشون بگم من جز اینجا راه به جایی ندارم،بهشتم اینجاس,عشقم اینجاس،
زندگیم اینجاس. یاد اولین بار افتادم که راهیه کربلا شدم،همش چشمم به تابلوهای توی
جاده بود و کیلومترها رومیشمردم تارسیدیم به مرز مهران ومن چه نفس راحتی کشیدم.
چند روز شیرین وبه یاد ماندنی رو در کربلا گذروندم،روزعرفه، دیگه دعای عرفه رو
توی مرز خُسروی نخوندم وسط بین الحرمین میخوندم. روزعید قربان هم نجف بودم
یادش بخیر زیر ناودان طلای امیرالمؤمنین واسه همه نرفته ها دعاکردم. هتل ما توی
خیابان سدرة المنتهی بود که میگن میدان جنگ کربلا بوده وحس میکردم وقتی خوب
گوش میدم هنوز صدای شمشیر ها به گوش میرسه وصدای یه پهلوان که میگه: وللّه
ان قطعتمو یمینی إنی احامی ابداً عن دینی... وصدای هل من ناصر ینصرنی یه مظلوم
وصدای ضجه و گریه یه پدر که کنار بدن ارباً اربای پسرش نشسته ومیگه:علی الدنیا
بعدک انا...علی جان.توی همین خیابون توی یکی از کوچه پس کوچه های باریک
مقام حضرت علی اکبر وبعدهم مقام حضرت علی اصغره. و زیر قُبه امام حسین جایی
که دعاحتما مستجابه دعا کردم ارباب نذاری دوریم از کربلا خیلی طول بکشه میدونی
که دق میکنم و انگار واقعا دعام مستجاب شده . یاد کف العباس بخیر، چقدربهش اُنس
گرفته بودم همون که روبروی باب القبله حرم حضرت عباسه ،کف الاسیر(دست چپ).
از اونجا هم حرم حضرت عباس وهم بین الحرمین وهم گنبدو گلدسته های حرم اباعبدالله
به خوبی دیده میشه.هیچ وقت یادم نمیره لحظه ای رو که وارد بین الحرمین شدم انگار
به عرش خدا پاگذاشتم: مَن زارَبِکربلا کَمَن زار اللهُ فی عَرشه.سال۸۵ برای من سال
با برکتی بود ، سالی که مورد عنایت خاص ائمه قرار گرفتم ، اول زیارت خانه خدا و
مدینه که ازعنایت امام غریبم امام حسن مجتبی دارم ومن فهمیدم که الحق امام حسن
کریم اهلبیته. بعد هم که کربلا رفتنم که نمیدونم دقیقا عنایت کدوم بزرگوار ونتیجه کدوم
استغاثه بود.اما میتونم بگم زیارت کربلا نتیجه یه عمر سوختن وخواستن وتمنا بود.
حالا که اگه خدا بخواد دوباره راهیه سفر کربلام ، باورکنید دعا میکنم زیارت کربلا
قسمت همتون بشه ویه روزی بیاد همه باهم زائر کربلا باشیم و دیگه نگیم جای
این خالی،جای اون خالی. پس وعده ماباشد بین الحرمین.
ضمنا از دوست عزیزم مدیریت وبلاگ دیوانگان حسین که درنبود من به
وبلاگم رسیدگی میکنه نهایت تشکر و سپاسگذاری را دارم.
دعاگوی همه شما : کربلایی مست حیدر. یاعلی مدد